Over mij | Vermeulen - Letema


Jeugdland DuivenhutWonende in een bovenhuis in de Indische Buurt in Amsterdam waren de mogelijkheden voor het houden van duiven niet geweldig. Als jongen van 10 was ik erg bezig met alles wat vloog en kroop, vooral  van vogels die als huisdier gehouden werden maar wel genoten van alle vrijheid.  In een hokje gemaakt van hout afkomstig van sinaasappelkistjes werd toch een hokje gemaakt van 1x1meter. Nog geen postduiven maar wel duiven. De eerste duiven waren Oud Hollandse Meeuwtjes en later kwam daar nog een Antwerpse Smierel bij. Geweldig mooie duiven. Na 1 of 2 jaar kwam er een eind aan door het geklaag van buren. Dus dat is iets van alle tijden. Nu was er in de Indische Buurt aan het eind van de Valentijnkade bij het Merwedekanaal een Jeugdland. Dat was een groot terrein waar in het begin alleen jongens hutten mochten bouwen, het wordt hutten moet niet letterlijk genomen worden want er waren paleisjes bij. In deze hutten mocht je dieren houden zoals kippen, konijn en duiven. Ik had al gauw mijn eigen onderkomen, wat kippetjes en natuurlijk mijn eerste duiven. De meeste duiven waren gevangen, gekocht op het Amstelveld (een markt met vooral dieren op de maandag in het centrum van Amsterdam) of Noordermarkt. Aangezien er meerdere jongens waren met postduiven werden er al gauw onderlinge wedstrijdjes gehouden. Een van de ouders bracht de duiven weg naar een niet veraf gelegen plek. De duiven werden geklokt in een centraal geplaatste klok van het merk Benzing. Van de geklokte tijd werd de looptijd naar de klok afgetrokken want het moest wel eerlijk zijn en blijven. Eigenlijk achteraf gezien en geweldige mooie tijd. Eenvoudige duiven, geen dure medicijnen, eenvoudige hokken, eigenlijk zo als de duivensport is bedoeld. Van mijn 12e tot mijn 17e jaar heb ik daar met veel plezier duiven gehouden. Vanwege studie maar ook vanwege mijn leeftijd moest ik hier helaas mee stoppen. Maar ik was besmet met het duivenvirus en daar zijn geen geneesmiddelen voor.

Op 26-jarige leeftijd dus in 1972 kwam ik vanwege mijn werk bij Rijkswaterstaat in Lelystad te wonen. De eerste woning in Lelystad, een tussenwoning op Langezand was eigenlijk te klein voor duiven, maar het spookte wel door mijn hoofd. Vandaar dat ik in die periode geen duiven had maar een volière met vogeltjes zoals kanaries en wildzang.

In 1987 kwam ik te wonen op de Archipel en wel op een hoekwoning. De keus voor een hoekwoning had alles te maken met het duivenhok dat ik in mijn hoofd had. Met de verhuizing kwam de volière mee en er werden wat kippetjes gekocht maar nog geen duiven. Totdat er een duif werd gevonden met een lamme vleugel. Deze duif had last van de net ontdekte duivenziekte “Paramyxo” toen nog onbekend. Dit was een ziekte die veel duiven het leven heeft gekost. Deze duif kreeg op korte termijn gezelschap van 2 gekochte duiven op de zondagsmarkt in Luik. Een bekende markt met veel gelijkenis met de Antwerpse markt waar de Hollanders wel eens een hondje kochten.

De duiven kwamen in het kippenhok terecht. Dit was eigenlijk het begin van de sport voor mij in Lelystad. Verderop in de Archipel woonde  Jan Letema, een wat oudere jong uitziende man, een duivenliefhebber in hart en nieren. Van hem heb ik nog wat extra duifjes gekregen en er ontstond een vriendschap die tot 2003 is blijven bestaan.

Duivenhok ArchipelMet deze extra duiven was de ruimte voor de duiven in het kippenhok te klein geworden. De volière moest wijken en tegen de zijkant van het huis op de zuidkant werd het eerste echte duivenhok gebouwd. Ik werd uiteraard lid van een van de Lelystadse verenigingen de Flevocourier, waar ik nog steeds lid van ben.

De eerste 2 jaren waren niet succesvol wat vliegen betreft, maar ik had ondertussen alles gelezen wat met duiven te maken had. Naast veel praten en luisteren kwamen de eerste succesjes binnen. Ik werd kampioen vitesse en midfond en een jaar later Generaal kampioen en vele eerste prijzen in groot verband zoals in de afdeling Zwolle e.o.

In 1992 ben ik samen met Jan Letema gaan spelen onder de naam "Comb. Vermeulen-Letema". Jan had een caravan gekocht en kon in het weekend niet zoveel tijd aan de eigen duiven besteden. Het samen spelen ging prima. Door de week verzorgde Jan  overdag de duiven en ik verzorgde ze na mijn werk. De successen bleven niet uit en we wonnen veel wedvluchten in klein en groot verband. En in 1994 zelfs de autovlucht met de jonge duiven door een 1e en 2e  van 22.000 duiven te vliegen op Strombeek. Andere successen waren er ook zowel op de korte Als lange afstand. Vermeldenswaard is het onaangewezen kampioenschap in het Rayon IJsselmeerpolders. Een samenspel van 6 verenigingen met in totaal 200 leden. Na een aantal succesjaren ging het met Jan minder vanwege leeftijd en vervelende ziektes. De motivatie werd daardoor ook minder na zoveel leuke jaren met Jan doorgemaakt te hebben.

Jan is op  5 september 2003 overleden.

Na 2003 heeft door allerlei organisatorische  oorzaken binnen  de duivensport is het spel in de polder achteruit gegaan. De excentrische ligging en de vele duivenliefhebbers in Harderwijk zorgde ervoor dat prijzen in Lelystad niet meer behaald konden worden. Daardoor is de sport toen der tijd in deze regio achteruit gegaan.

In 2011 kwam er een positieve wending; de beide verenigingen gingen over naar de afdeling Midden-Nederland. Een afdeling waar we thuis horen. De duiven moeten wel verder vliegen maar over niet al te lange tijd zal dat geen probleem meer opleveren.

Wat de toekomst brengt weet niemand. De duivensport loopt terug en ook nu weer allerlei veranderingen door goed bedoelende bestuurders die het helaas niet altijd weten wat er speelt. De oplossing? Weer plezier waar het omgaat. Duiven houden en wat vluchtjes. Geen commercie alleen spelvreugde en respect voor alles wat leeft en vooral wat vliegt.

Joomla 2.5 Templates Powered by MB-Designs
Copyright 2012

©